سپس به مشهد رفته و کانون بحث و انتقاد دینی را تأسیس میکند، اما چندی بعد این کانون به علت فعالیتهای خلاف عرف و دین اسلام تعطیل میشود. متهم در بخشی از اعترافات خود هدف از تشکیل کانون بحث و انتقاد دینی را اینچنین بیان میکند:«هر کس دوست دارد دارای شخصیتی باشد و من در آن زمان نمیتوانستم از راه عادی دارای یک جایگاه ویژه باشم.
از همان دوران جوانی به وسیله دوستان و تشکیل کانون بحث و انتقاد دینی و مدرسه علوم دینی، سعی کردم شخصیت ویژهای برای خود بسازم.» وی در جهت بزرگنمایی شخصیت خود تلاش نموده و همین موضوع منشأ انحرافات دیگر او است. خود او در این رابطه میگوید:«من از روزگار جوانی به دنبال فعالیت برای خدا بودم، اما لذتها و خواستههای دنیوی من را وادار به شخصیتسازی کرد و میخواستم بدون زحمت برای خود شخصیت ویژهای داشته باشم.
به همین جهت در روزگار جوانی همواره خود را به علما و روحانیون نزدیک کرده و میخواستم که از طریق آنها برای خود دارای شخصیت شوم. من که نتوانسته بودم پا به پای علما حرکت کنم، کار برایم بسیار مشکل شده بود. اینجا بود که با خودم فکر کردم اگر بخواهم پیش مردم شخصیتی برای خودم باشم باید از راه توسل به معنویات وارد شوم چرا که علم معرفتی و دینی ندارم.»
وی در ادامه اعترافات خود در رابطه با نحوه گرایش به مباحث انحرافی میافزاید:«در اولین اقدام کتاب «پ- ر» را نوشتم که مورد استقبال قرارگرفت و به تدریج به عنوان استاد تذهیب نفس در بین مردم و به ویژه نسل جوان معرفی شدم.» براساس مستندات موجود، «حسن- ش» به مرور زمان بعد از سه سال فعالیت در ۱۶ شهر ایران، در کشورهای کویت، امارات، کانادا، بحرین، لبنان و قطر اقدام به جذب ایرانیان مقیم این کشورها کرده و در مدت یک سال توانسته تعداد ۷۰۰ نفر ایرانی مقیم خارج را که بیشتر دختران جوان بودهاند جذب گروه انحرافی خود کند.

* چند مورد از اتهامات حسن-ش