یا مهدی

ای كه هزار، هزار شمع در انتظار یك نگاه تو سوختند

شوری است عشق تو و دلنشین غمی است

به انتظار قدمهایت زیستن

بدان كه مصراع زندگیم با قافیه تو پایان خواهد یافت

 بیا كه اگر تو بیایی تمامی شبهای یلدای غم سپیده صبح را

مهمان همیشگی دلم خواهد كرد

نمیدانم آیا دل كوچكم تا ظهور تو در تكاپو است

یا تا غروب آرزوهایش چیزی نمانده

اماغمگینم و میترسم كه دلم از جنب و جوش بیافتد و تو نیایی

افسوس، من و كلمات مجنونم شاید روز آمدنت را نبینیم

من به همه كسانی كه آن روز تو را میبینند

و در دو سوی خیابانها قلبهای سبزشان را به تو هدیه میدهند، حسودیم میشود