یا ضامن آهو

نور صورتی صبحگاهی بر دشت آرام و خنک تابیده بود. دشت وسیع پر محصولی که خبر از حاصلخیزی و ثروت خاک و همچنین ثروت صاحب آن مزارع میداد. پیرمردی که در نام نیک، ثروت بی پایان و ایمان قوی شهرت داشت و البته شهرت در باب دیگری که از قلم افتاد. عذر میخواهم. شهرت جدید چنان جدید است و چنان عجیب که فراموش کردم سرلوحه قرار دهم. مناعت طبع و ایمان و توکل چنان در وی قوی بود که اخبراً ضامن آهو شده بود. تمام این دشت بیکران را در ضمانت آهویی گرو گذاشته بود و آهوی در دام افتاده را آزاد کرده بود. یعنی کل داراییاش را وثیقه گذاشته بود که آهو برود و برگردد. آهوی از همه جا بیخبر هم رفته بود و برنگشته بود که نگشته بود. حالا هم پیرمرد مفلس مانده بود با حسرت و پشیمانی بی حاصل.

در اعلامیههایی که روی تمام تیربرقهای کل جاده نصب شده این متن به چاپ رسیدهاست.

از یابنده تقاضا میشود با تحویل آهوی کافر جایزه دریافت نماید. لاشه هم پذیرفته می شود. (در صورت لاشه قیمت پوست آهو از مبلغ جایزه کسر خواهد شد.)