سلام بر پالیز

یادمان باشد به دل کوزه آب ، که بدان سنگ شکست

بستی از روی محبت بزنیم

تا اگر آب در آن سینه باکش ریزند

آبرویش نرود

یادمان باشد فردا ، ناز گل را بکشیم

حق به شب بو بدهیم

و نخندیم دگر ، به ترک های دل هر گلدان

و به انگشت نخی خواهیم بست ، تا فراموش نگردد فردا

زندگی شیرین است

زندگی باید کرد

و بدانیم که شبی خواهیم رفت

و شبی هست که نباشد پس از آن ...