شنیدنیهای همسایه آیت الله بهجت

مردان بزرگ را همیشه نمیشود از نگاه شاگردان و بزرگانی چون خود آنها شناخت. گاهی یک همسایه میتواند جزئیاتی از زندگی را به زبان بیاورد که تنها آدمهای نسبتاً عادی میتوانند ببینند. آنچه در ادامه میخوانید گفت و گوی مشرق با آقای "صاحب الدار" که چهل سال همسایهی آیت الله بهجت(ره) بود.

متولد چه سالی هستید؟

متولد 1311

شما از اول ساکن قم بودید؟

بله از اول ساکن قم بودم , بیش از 40 سال همسایهی آیت الله بهجت بودم.

به عنوان شخصی که حدود 40 سال همسایه آیت الله بهجت بوده است بفرمایید که رفتار ایشان با شما به چه صورت بود؟

آقا خیلی انسان با محبتی بودند و همواره نسبت به خانواده ما لطف داشتند. گاهی اوقات اگر میخواستند چیزی به ما بدهند و یا هدیه کنند شخصاً میآمدند درب خانه ما به ما میدادند، حتی به همسرشان یا علی آقا یا کس دیگر نمیدادند که، خودشان هر چیزی که میخواستند بدهند میآوردند.

روزی بنده هر روز به علت مشغله شغلی مجبور بودم که بروم ساوه و شبها بر میگشتم منزل، من ناچار بودم روزها آنجا بمانم. یک روز که ظاهراً نرفته بودم زنگ خانه به صدا در آمد رفتم دم در دیدم آقاست. ادای احترام کردم، سلام کردم بعد فرمودند چرا سر قبر پدرت نمیروی؟ ایشان پدر من رو میشناخت.